|
Urodziłam się 29 września 1992 roku w 28 tygodniu ciąży. Już od pierwszych chwil, kiedy wydałam pierwszy krzyk zaczęła się moja walka o życie. Moja mama usłyszała w ponurych ścianach sali szpitalnej "dziecko bez szans na przeżycie". Miałam zapalenie płuc nabyte wewnątrzłonowo, niewydolność oddechowa, niedokrwistość, waga 1090g, ogólny stan - bardzo ciężki. Z taką diagnozą zaczęłam swoje życie. Były to ciężkie chwile, ale dla moich rodziców najszczęśliwsze, bo po 7 miesiącach ciąży byliśmy razem. Ostatecznie postawiona diagnoza to dziecięce porażenie mózgowe pod postacią diparezy spastycznej.
Dziś mam 12 lat. Z takimi problemami zdrowotnymi powinnam być dzieckiem "rośliną", jednak dzięki ciężkiej pracy moich rodziców i pomocy innych osób jestem w dobrej kondycji. Mimo, że przede mną jeszcze długa droga, cały czas mówię rodzicom "ja się nie poddam, wygram ze swoją chorobą". Umysłowo rozwijam się bardzo dobrze, chodzę do piątej klasy szkoły publicznej, ruchowo jestem opóźniona, ale mam duże szanse na chodzenie przy balkoniku. We wrześniu 2003 r. w Klinice Ortopedii Dziecięcej w Poznaniu przeszłam operację implantacji pompy baklofenowej. Szczególne podziękowania chciałabym wraz z rodzicami przekazać doc. Jóźwiakowi, dzięki Panu na naszych twarzach gości uśmiech a w sercu nadzieja. |
